Leonid Borisowicz Kogan (, ur. 14 listopada 1924 w Jekatierynosławiu – zm. 17 grudnia 1982 w pociągu jadącym z Wiednia do Moskwy) – radziecki skrzypek i pedagog pochodzenia żydowskiego.
Był synem fotografa Borisa Kogana. Od roku 1933 uczył się w Moskwie, od roku 1936 w Centralnej Szkole Muzycznej w klasie Abrama Jampolskiego, pozostał jego uczniem w Konserwatorium Moskiewskim, które ukończył w roku 1948.
W roku 1951 został laureatem I nagrody Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Królowej Elżbiety Belgijskiej w Brukseli. Od roku 1952 do końca życia był wykładowcą w Konserwatorium Moskiewskim, w roku 1963 otrzymał tytuł profesora. W roku 1954 został członkiem KPZR. W 1964 otrzymał tytuł Ludowy Artysta ZSRR, a w 1965 otrzymał Nagrodę Leninowską. Leonid Kogan często występował na koncertach na obszarze ZSRR i za granicą.
Aram Chaczaturian dedykował mu koncert-rapsodię, Tichon Chriennikow, Qara Qarayev, Mieczysław Wajnberg i André Jolivet koncerty skrzypcowe, Dmitrij Szostakowicz nie zdążył ukończyć dedykowanego mu trzeciego koncertu skrzypcowego.
W repertuarze Kogana znajdowały się także utwory wirtuozowskie Niccolò Paganiniego, Henryka Wieniawskiego, Pablo Sarasatego i Fritza Kreislera.