W Zagórzu uczył się w szkole powszechnej. Następnie kształcił się w C. K. Gimnazjum w Sanoku, gdzie w 1913 zdał egzamin dojrzałości (wraz z nim do klasy uczęszczali m.in. Władysław Brzozowski, Jan Bratro, Roman Ślączka, Władysław Zaleski). W okresie nauki w listopadzie 1911 założył w Zagórzu dwa patrole skautowe i objął funkcję drużynowego. Od tego roku w rodzinnym mieście należał też do drużyny liniowej „Sokoła”. Pierwotnie rozpoczął studia na akademii handlowej. Po maturze podjął studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Po wybuchu I wojny światowej został wcielony z poboru do C. K. Armii 16 sierpnia 1914. W jej szeregach służył od 24 września 1914. Służył w szeregach 30 pułku armat polowych, w którym kończył kurs oficerów rezerwy artylerii. W sierpniu 1915 został przydzielony do 9 pułku piechoty, w składzie którego 22 września 1915 pod Żydyczynem został ciężko ranny w prawą rękę. Został mianowany na stopień podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 sierpnia 1916 w korpusie oficerów rezerwy artylerii polowej i górskiej. Do 1918 jego oddziałem macierzystym była jego pierwotna jednostka (30 pap), przemianowana na Pułk Armat Polowych Nr 24. W trakcie leczenia w Krakowie kontynuował studia na UJ.