zapasy kruszcu posiadane przez Skarb Państwa malały i rozpoczęło się gorączkowe wymienianie dolarów na złoto. W lutym 1893 Skarb Państwa przekonał nowojorskie banki, które wymieniły do tej pory 6 milionów dolarów na złoto Skarbu Państwa, aby je zwróciły i odkupiły banknoty. Ten akt desperacji został podjęty, aby odbudować zaufanie do papierowego dolara. Skarb Państwa poniósł wysoką cenę za wznowienie płatności gotówkowych, nie martwiąc się zupełnie o pokrycie papierowych banknotów w obiegu. Standard złota z tego powodu nadal pozostał niepewny, opierający się tylko na społecznym zaufaniu, co stanowiło otwartą furtkę do bimetalizmu i do rozpaczliwych działań Skarbu PaństwaMurray N. Rothbard, „A History of Money and Banking in the United States: The Colonial Era to World War II”(pdf)(ang.), The War of 1812 and its Aftermath, s. 168–169..
Początek paniki datuje się na bankructwo „Baring Brothers” w Londynie, co było rezultatem nadmiernej ekspansji kredytowej w Ameryce Południowej i wynikającej z niej bankructwa Argentyny. Aby zachować płynność angielskiej bankowości, Bank Anglii został zmuszony do pozyskania pożyczki w złocie od Banku Francji, a angielskie banki zaczęły wycofywać swe amerykańskie kredyty.