Koronowo – 1909). W marcu 1911 r. chór przyjęto do Związku Kół Śpiewackich Polskich. W okresie I wojny światowej ograniczano się do śpiewu w kościele oraz w Domu Polskim.
W okresie międzywojennym Towarzystwo prowadziło nieskrępowaną działalność artystyczną, zaliczając się do grona czołowych chórów bydgoskich. W 1923 r. uświetniało uroczystość 25-lecia kapłaństwa dziekana, proboszcza fary ks. Tadeusza Skarbka-Malczewskiego, a w 1927 r. weszło w skład Okręgu II Związku Chórów Kościelnych w Bydgoszczy. Chór brał udział w zjazdach śpiewaczych, koncertował w wielu kościołach w Bydgoszczy i pobliskich powiatów. Brał także udział w świętach narodowych, kościelnych i koncertach z towarzyszeniem orkiestr. Po zbudowaniu w 1928 r. Domu Katolickiego przy ul. Grodzkiej, odbywały się w nim próby i koncerty chóru.
W czasie okupacji niemieckiej chór zawiesił działalność. Reaktywowanie Towarzystwa śpiewu „Święty Wojciech” odbyło się w lutym 1945 r. Dyrygentem był nadal Engelbert Mulorz. Działalność chóru od 1949 r. ograniczała się wyłącznie do śpiewania w kościołach.