Później pracował w sowchozie, a od grudnia 1940 był redaktorem działu literatury marksistowskiej polskiej sekcji Państwowego Wydawnictwa Ukraińskiego. Od lipca 1942 tłumacz w polskiej redakcji radiostacji w Kujbyszewie. Od maja 1943 oficer polityczno-wychowawczy w 1 DP im. Tadeusza Kościuszki, lektor w 1 pułku czołgów i instruktor w pułku artylerii lekkiej. Wrzesień 1943 – styczeń 1944 redaktor gazety 1 Korpusu „Zwyciężymy”. Od lutego 1944 w kolegium redakcyjnym organu ZPP „Wolna Polska”, a marzec – kwiecień 1945 sekretarz odpowiedzialny redakcji, następnie od 1945 do 1948 redaktor naczelny „Rzeczpospolitej”, a od grudnia 1948 do marca 1950 redaktor naczelny „Kuźnicy”. Od stycznia 1945 kapitan rezerwy WP. Delegat na II Zjazd PPR i I Zjazd PZPR. 1949–1950 członek egzekutywy organizacji partyjnej ZLP. W latach 1950–1952 i 1953–1956 redaktor naczelny „Nowej Kultury”, od września 1950 do września 1954 kierownik Wydziału Kultury KC PZPR.
W 1952 został wybrany z okręgu 63 Krosno posłem na Sejm PRL I kadencji. Od listopada 1968 zastępca redaktora naczelnego PWN. Usunięty ze stanowiska w wyniku kampanii antysemickiej, związanej z tzw. wydarzeniami marcowymi. Był odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Pochowany na cmentarzu Północnym w WarszawieWyszukiwarka cmentarna - warszawskie cmentarze (kw.