Jeszcze przed uzyskaniem stopnia doktora, rozpoczął w 1981 roku pracę na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Powstańców Śląskich w Opolu jako adiunkt. W 2001 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk chemicznych na podstawie rozprawy pt. Membrany ciekłe w wydzielaniu i zatężaniu aminokwasów i ich pochodnych. Rok później na Uniwersytecie Opolskim otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 2008 roku profesora zwyczajnego.
W czasie studiów oraz po ich ukończeniu jako pracownik naukowy przebywał na stażach i stypendiach naukowych w: Pradze, Lund, Monachium i Gironie. Pełnił wiele istotnych funkcji na Uniwersytecie Opolskim, w tym: w latach 1999–2005 zastępcy dyrektora Instytutu Chemii Uniwersytetu Opolskiego, kierownika Zakładu Chemii Ekologicznej Instytutu Chemii UO (od 2001 roku), przekształconego następnie w 2007 roku w Katedrę Chemii Analitycznej i Ekologicznej UO. Był ostatnim dyrektorem Instytutu Chemii UO w okresie od 2005 do 2008 roku do czasu utworzenia z niego osobnego Wydziału Chemii. W latach 2008–2012 był prorektorem ds. nauki i współpracy z zagranicą opolskiej uczelni.