W 1817 w Wachu było 66 domów, w których mieszkało 172 mężczyzn i 164 kobiety. W 1827 istniało tu 70 domów, w których mieszkało 388 osób. Społeczność wsi zajmowała się rolnictwem i hodowlą zwierząt, zbieractwem runa leśnego, myślistwem, bartnictwem i pszczelarstwem, rybołówstwem, obróbką bursztynu (szczególnie rodzina Bziukiewiczów w XIX i XX wieku) i smolarstwem (we wsi były dwie smolarnie). W 1875 w Wachu mieszkało 53 gospodarzy i 2 luźników.
W czasie I wojny światowej we wsi działał Gminny Komitet Obywatelski organizujący pomoc dla mieszkańców.
Na terenie wsi znajdują się 4 cmentarze z I wojny światowej, głównie z lata 1915, z okresu przełamania frontu wschodniego w czasie II bitwy przasnyskiej.
W latach 1921–1931 wieś leżała w województwie białostockim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Wach (od 1931 w gminie Kadzidło). We wsi znajdowała się siedziba leśnictwa.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwały 784 osoby w 127 budynkach mieszkalnych. Wszyscy zadeklarowali polską narodowość. Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Kadzidle.