Aleksander Jan Janisz (ur. 2 marca 1896 we Lwowie, zm. 1940 w Kalininie) – nadkomisarz Policji Państwowej i major piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się we Lwowie, w rodzinie Jana i Anny z Bojków. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1918 w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Jego oddziałem macierzystym był c. i k. Pułk Piechoty Nr 90.
Z dniem 1 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1918, zaliczony do rezerwy, powołany do służby czynnej na czas wojny, i przydzielony do 14 pułku piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 26 z 8 marca 1919, poz. 838, 841.. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Następnie pełnił służbę w 63 pułku piechoty w Toruniu oraz 4 Dywizji Piechoty w Toruniu na stanowisku oficera sztabu dowódcy piechoty dywizyjnej. W listopadzie 1928 został przeniesiony do 15 pułku piechoty w Dęblinie. Z dniem 5 stycznia 1931 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1930–1932. W marcu 1932, nie ukończywszy kursu, został przeniesiony do 1 batalionu strzelców w Chojnicach.