Czajkowskiego na tyle udanie, że już w kolejnych trzech latach pozwolono jej występować w tak poważnych rolach scenicznych jak Małgorzata w Fauście Ch. Gounoda, Micaela w Carmen G. Bizeta, Halka i Hrabina w operach S. Moniuszki.
W 1964 zdobyła I nagrodę na 11. Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w ’s-Hertogenbosch. Na scenie w Bydgoszczy śpiewała trzy sezony. Potem powróciła do Warszawy i rozpoczęła pracę w Teatrze Wielkim. W 1974 podpisała dwuletni kontrakt z operą w Wuppertalu w Niemczech, gdzie odnosiła sukcesy i otrzymała nagrodę zachodnio-berlińskiego pisma operowego „Orfeusz” – „Wielki laur 1974”. W latach 60., już po odejściu z bydgoskiej opery, występowała gościnnie na tej scenie w partiach Halki i Madame Butterfly. Zapraszana była także przez dyrekcję bydgoskiej opery w drugiej połowie lat 80.
W 1976 na krótko wróciła na stołeczną scenę operową, by już rok później przejść na przyśpieszoną, tzw. śpiewaczą emeryturę. W latach 80.