W 1960 został dyrektorem szpitala w Starachowicach i ordynatorem oddziału chirurgii w tej jednostce. Następnie został przeniesiony do Szpitala Wojewódzkiego w Kielcach. Po uzyskaniu habilitacji został powołany na podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia, a następnie został wiceministrem i otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego. Na stanowisku wiceministra pozostał do 1980.
Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany w Aninie, potem w Drawsku Pomorskim. W czasie lotu do Drawska helikopter zapalił się, a przewożeni nim ludzie oczekiwali na mrozie na inną maszynę. Po tym zdarzeniu został hospitalizowany w Drawsku w związku z zapaleniem płuc. Ze względu na stan zdrowia został zwolniony z internowania i wrócił do pracy zawodowej.
W trakcie wykonywania operacji doznał udaru mózgu połączonego z porażeniem połowiczym. Ostatnie lata życia spędził na wózku inwalidzkim. Zmarł w styczniu 1990, pochowano go na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Wólce Węglowej.
Przypisy
Kategoria:Podoficerowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Polscy chirurdzy Kategoria:Uczestnicy wojny koreańskiej Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy PRL Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 1990