Urszula Meierin, także Meyerin, właśc. Urszula Gienger (ur. ok. 1570 prawdopodobnie w Monachium, zm. 1635 w Warszawie) – nieformalna przełożona nad damami dworu (uważana za ochmistrzynię) polskich królowych Anny Habsburżanki i Konstancji Habsburżanki, szara eminencja dworu Zygmunta III Wazy.
Życiorys Była córką Anny pochodzącej z Bawarii. Urodziła się w biednej szlacheckiej rodzinie w Monachium lub w jego okolicach. Domniemywa się, że jej ojcem był któryś z Habsburgów. Do Grazu przybyła jako dziecko w latach 80. XVI wieku.
Do Rzeczypospolitej trafiła wraz z arcyksiężniczką Anną Habsburżanką, żoną Zygmunta III. W dawnej literaturze jest nazywana ochmistrzynią (gynacei gubernatrix, pani stara) nadzorującą fraucymer królowej, ale nie mogła pełnić tej funkcji ze względu na swoje nieszlacheckie pochodzenie (według tradycji urząd piastowała małżonka jednego z senatorów Rzeczypospolitej). Meierin sprawowała obowiązki przełożonej dam dworu, ale oficjalnie urząd ten (Frauenzimmer – Hofmeisterin) pełniła Barbara Warschenhauserin. Na pewno Urszuli Meierin powierzono pieczę nad kosztownościami królewskimi i skarbem królowej (Oberste Kammerdienerin). Niemniej jej pozycja na dworze królewskim była wyjątkowa. Pogardliwie nazywano ją ministrem w spódnicy i bigotką jezuitów.