Piotr Dmitrijewicz Swiatopołk-Mirski (ur. we Władykaukazie, zm. 16 maja w Petersburgu) – rosyjski polityk, arystokrata, minister spraw wewnętrznych Imperium Rosyjskiego w latach 1904–1905.
Życiorys Pochodził z rodziny arystokratycznej o polskich korzeniach, chociaż następnie całkowicie zrusyfikowanej. Była to gałąź książęca (prawosławna) rodu Swiatopołk-Mirskich herbu Białynia. Był synem ks. Dymitra Iwanowicza (1824-1899, generał w Imperium Rosyjskim) i Zofii Jakowlewny z ks. Oberlani. 20 stycznia 1887 potwierdzony księciem w Rosji. Miał siostrę Marię (ur. 1853, po mężu Oberliani), Olgę (ur. 1855, po mężu Bariatynska) i Ninę (ur. 1859, po mężu von Dehn).
Ukończył Korpus kadetów i Akademię Sztabu Generalnego. W 1877 został fligel-adiutandem Jego Cesarskiej Mości. Walczył w wojnie rosyjsko-tureckiej lat 1877–1878. W 1881 awansowany na pułkownika, a w 1894 generałem-majorem. W 1895 został generałem-gubernatorem penzeńskim, następnie w 1897 – gubernatorem jekaterynosławskim. Otrzymał tytuł radcy stanu. Od 1 maja 1900 dowódca oddzielnego korpusu żandarmów. W 1900 mianowany zastępcą ministra spraw wewnętrznych Dmitrija Sipiagina i komendantem korpusu żandarmów, po roku otrzymał stopień generała lejtnanta.