thumb|240px|Portret Francisca Bayeu pędzla Goi, 1786 Francisco Bayeu y Subías (ur. 9 marca 1734 w Saragossie, zm. 4 sierpnia 1795 w Madrycie) – hiszpański malarz okresu rokoka i neoklasycyzmu; nauczyciel, współpracownik, protektor i szwagier Francisca Goi.
Życiorys Był uczniem Juana Andrésa Merkleina i José Luzana w Saragossie oraz Antonia Gonzáleza Velázqueza w Madrycie. Przez szereg lat związany był z Akademią Sztuk Pięknych San Fernando w Madrycie: w 1765 został jej członkiem, w 1788 dyrektorem wydziału malarstwa, a w 1794 naczelnym dyrektorem. Od 1777 obowiązki te łączył ze stanowiskiem dyrektora artystycznego Królewskiej Manufaktury Tapiserii Santa Barbara w Madrycie, zastępując Antona Rafaela Mengsa. W 1767 został mianowany nadwornym malarzem króla Karola III.
Wykonał malowidła ścienne w kościołach w Saragossie (San Ildefonso, San Felipe y Santiago, Santa Eulalia, Nuestra Señora del Pilar) oraz w pałacach (Pałac Królewski w Madrycie, Pałac Królewski El Pardo, Pałac Królewski w Aranjuez). Malował portrety i projektował gobeliny. W 1934 muzeum Prado zakupiło 13 jego szkiców do tapiserii.