Również jako teoretyk literatury pozostawił po sobie interesujący dorobek (Elementarni zakony wersyfikaciji; Jak buduwaty opowidanija). Jako krytyk literacki i lingwista, Johansen publikował w czołowych ukraińskich czasopismach i almanachach lat 20.
Sprawiedliwa była opinia o tym, że bogactwu słownika Johansena mógł dorównać chyba jedynie zasób słów Mykoły Bażana. Nie na darmo poeta uczył się w Uniwersytecie Charkowskim, który przyglądał się słowu jak poetyckiemu utworowi. Johansen zapisał się w ukraińskiej literaturze jako mistrz łączenia dźwięków, aliteracji, muzyki słowa.
Dzieła Poezja:
Д’горі / D’hori (1921) Революція / Rewolucija (1923) Кроковеє коло / Krokoweje kolo (1923) Пролог до комуни / Prołoh do komuny (1924) Доробок / Dorobok (1924) 17 хвилин / 17 Chwylyn (1925) Ясен / Jasen (1929) Поезії / Poeziji (1923, 1933) Африка / Afryka Алло на хвилі 477: Ревю / Ałło na chwyli 477 (rewia operowa, 1929), Збірка вибраних віршів / Zbirka wybranych wirsziw (1930), Баляди про війну і відбудову / Baliady pro wijny ta widbudowu, 1933. Поезії / Poeziji (1933)
Proza i reportaże: