Prędkość maksymalna wynosiła 12 węzłów.
Okręt służył w Royal Navy w latach 1919-1921 po czym został sprzedany firmie The Shipping Controller, cztery lata później został zakupiony przez sydneyską firmę J.Fenwick & Company i jego nazwa została zmieniona na „Heros”.
Jeszcze przed wybuchem drugiej wojny światowej „Heros” był dwukrotnie wynajmowany przez RAN jako holownik celów (w latach 1934 i 1937). Po wybuchu wojny statek został zarekwirowany przez RAN 2 listopada 1939, podniesienie bandery nastąpiło 12 stycznia 1940. HMAS „Heros” (FY87) początkowo służył jako okręt pomocniczy ZOW (auxiliary anti-submarine vessel). Jego uzbrojenie stanowiła pojedyncza armata 12-funtowa (76,2 mm, zastąpiona w późniejszym okresie armatą 102 mm), pojedynczy karabin maszynowy Maxim (7,7 mm, zastąpiony w 1942 przez karabin maszynowy Vickers o tym samym kalibrze), w 1944 dodano także dwa działka Oerlikon 20 mm. Okręt uzbrojony był także w 26 bomb głębinowych na jednej zrzutni i dwóch wyrzutniach.
Po wejściu do służby „Heros” służył głównie jako okręt pomocniczy ZOW wodach przybrzeżnych Australii. Brał także udział w poszukiwaniu rozbitków z HMAS „Sydney” zatopionego w czasie bitwy z HMS „Kormoranem”.