Przygody Robinsona Crusoe (org. Robinson Crusoe) – meksykański film przygodowy z 1954 roku w reżyserii Luisa Buñuela. Ekranizacja klasycznej powieści autorstwa Daniela Defoe.
Pierwszy w pełni anglojęzyczny obraz Buñuela. Chociaż został wyprodukowany w Meksyku (zdjęcia plenerowe kręcono w pobliżu miasta Manzanillo w stanie Colima), oryginalnym językiem filmu był angielski. Również scenariusz napisano w tym języku.
Fabuła Rok 1659. Angielski żeglarz i plantator Robinson Crusoe jako jedyny ocalały z rozbitego na skałach przez tornado statku znajduje się na niedużej, bezludnej wyspie. Kilka niezbędnych narzędzi jakie udaje mu się uratować z rozbitego statku pomaga mu przetrwać i stworzyć podstawy egzystencji. Jego jedyni przyjaciele to pies, kot i papuga. Pożywką dla jego serca i ducha, jak sam powiada, jest Biblia. Po sześciu latach pobytu na wyspie, kiedy Robinson zaczyna już mówić do robaków spotkanych na plaży, nazywając ich swoimi przyjaciółmi, nieoczekiwanie natrafia na ślady innych ludzi. Są to tubylcy z sąsiedniej wyspy – ludożercy. Pewnego dnia, pomaga uciec jednej z ich ofiar – młodemu tubylcowi, którego przygarnia jako służącego i od nazwy dnia tygodnia w którym go uratował – piątku – nazywa Piętaszkiem.