Jerzy Wojciech Dreyza (ur. 12 czerwca 1932 w Poznaniu, zm. 10 lipca 2012 w Częstochowie) – polski dziennikarz, ekonomista.
Życiorys Jego ojciec Jerzy Antoni Dreyza był uczestnikiem powstania wielkopolskiego w 1918 roku. Podczas II wojny światowej był lekarzem dywizjonu artylerii w 7. pac, a także naczelnym lekarzem Wojskowego Szpitala Polskiego Zakonu Kawalerów Maltańskich w Warszawie. Był uczestnikiem powstania warszawskiegoWho is Who w Polsce, wyd. Hübners, 2008.. Matka Maria z domu Jarocka. Dzieciństwo Dreyzy przypadło na lata II wojny światowej. W czasie powstania warszawskiego wstąpił do drużyny harcerskiej na Mokotowie. Był to oddział pomocniczy, zajmujący się głównie zdobywaniem zaopatrzenia w żywność dla oddziałów i szpitali powstańczych w tym rejonie oraz łącznością. Do roku 1949 służył w harcerstwie. W roku 1952 ukończył Gimnazjum im. H. Sienkiewicza w Częstochowie, w którym zdał egzamin maturalny. Po maturze założył rodzinę: poślubił Anielę z domu Mikietta. Mają trójkę dzieci: Marię, Krystynę i Jerzego. Był absolwentem Studium Ekonomicznego. Tytuł magistra uzyskał kończąc studia na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego (zob. historia Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW).