3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 25 pp. W latach 1923–1924 był komendantem Powiatowej Komendy Uzupełnień Białystok, pozostając oficerem nadetatowym 42 pułku piechoty w Białymstoku. 3 lipca 1924 roku ogłoszono jego przeniesienie do Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto I na stanowisko komendanta. 10 sierpnia 1924 roku objął obowiązki komendanta. We wrześniu 1925 roku został przydzielony do macierzystego 42 pp z pozostawieniem w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie. 21 grudnia 1925 roku Prezydent RP nadał mu stopień generała brygady, wyłącznie z prawem do tytułu, z dniem przeniesienia w stan spoczynku – 28 lutego 1926 roku. Mieszkał w Warszawie. Zmarł w 1959 roku w Kielcach. Został pochowany na cmentarzu Starym.
Był żonaty i miał dwoje dzieci: Helenę (ur. 23 stycznia 1899) i Wacława (ur.