Michał Zienkiewicz (ur. w Carskim Siole, zm. 6 kwietnia 1959data śmierci wg. dokumentacji cmentarnej w Kielcach) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Carskim Siole, w rodzinie Władysława i Antoniny z Michałowskich. Uczył się w Korpusie Kadetów w Petersburgu, a następnie w Wileńskiej Szkole Junkrów Piechoty w Wilnie. Od 1890 roku zawodową służbę wojskową pełnił w armii rosyjskiej, gdzie przydzielono go do 255 Leśnego Rezerwowego pułku piechoty w Saratowie, który 20 lutego 1910 roku został wcielony do 185 pułku piechoty ze składu 47 Dywizji Piechoty. Następnie pełnił służbę w Twierdzy Sweaborg. W 1913 roku ukończył Oficerską Szkołę Strzelecką (ros. Офицерская стрелковая школа) w Oranienbaumie, która przygotowywała kapitanów do dowodzenia batalionem. W czasie I wojny światowej dowodził batalionem, a następnie pułkiem. W sierpniu 1914 został ciężko ranny w walkach pod Hrubieszowem. W grudniu 1917 roku wstąpił do II Korpusu Polskiego w Rosji.