Mindowe. Król litewski: Obraz historyczny w pięciu aktach – pierwszy dramat Juliusza Słowackiego, napisany jesienią 1829 roku, uzupełniony i poprawiony w roku 1832, opublikowany wraz z tekstem Marii Stuart w drugim tomie Poezyj w 1832 roku w Paryżu. Utwór jest próbą stworzenia nowego typu dramatu historycznego, odmiennego od tekstów klasycystycznych.
Koncepcję dramatu Słowacki oparł na konflikcie dwóch religii: pogańskiej, reprezentowanej przez Litwę, oraz chrześcijańskiej, którą niosą Krzyżacy. Ostrze tego sporu kieruje poeta będący pod wpływem prądów antykościelnych i wolteriańskich, przeciw Kościołowi katolickiemu. Pogaństwo zostaje przedstawione jako kult przyrody, sympatia autora znajduje się po tej stronie konfliktu.
Wpływy i inspiracje thumb|240px|Nowogródek – ruiny zamku Mendoga, akwarela Napoleona Ordy, poł. XIX wieku Wiedza historyczna poety Postać głównego bohatera, Mindowego (Mendoga), jak i tło historyczne dramatu wykazują wpływy artykułu Wiadomości historyczne o zamku nowogrodzkim, zamieszczonego w 1829 roku w almanachu Odyńca „Melitele”, periodyku, w którym wkrótce zadebiutuje sam Słowacki. To w tekście tego artykułu pojawia wzmianka o chrzcie władcy z rąk papieskiego legata Hejdenricha, tu padają imiona Dowmunta i Trojnata, jest także informacja o śmierci dwu synów Mindowego.