Wyjaśnia również proces dojścia bolszewików do władzy w Rosji w 1917 roku, przy czym nacisk jest położony nie na uwarunkowania polityczne, lecz na determinacje zwykłych ludzi w walce o prawa przeciwko kapitalistom i samodzierżawiu.
Film zainspirował kompozytowa Władimira Dukielskiego do napisania w 1937 roku oratorium o tym samym tytule.
Streszczenie Film przedstawia losy trójki głównych bohaterów: Chłopa, Robotnika i Żony Robotnika na przestrzeni lat 1914–1917. Pierwsza sekwencja przedstawia narodziny córki w wiejskiej rodzinie. Zostaje to przedstawione jako wydarzenie smutne, kolejna „gęba do wykarmienia” w i tak już ubogiej chacie. W związku z tym młody Chłop decyduje się na emigrację za pracą z rodzinnej wsi do Petersburga. Film przenosi widza do fabryki Liebiediewa, gdzie poznaje on ciężkie warunki pracy robotników i niesprawiedliwe traktowanie przez kadrę zarządzającą. Sam Liebiediew otrzymał duży kontrakt od rządu i manipuluje cenami swojej spółki na peterburskiej giełdzie. Nakazuje też zwiększenie obciążenia pracą w fabryce. Chłop wraz ze starszą wiejską kobietą dociera do piwnicznego mieszkania Żony Robotnika. Ta pod nieobecność męża pozwala mu czekać, ale nie częstuje gości jedzeniem, mówiąc że z powodu spodziewanych strajków może nie wystarczyć dla niej i dzieci.