Samuel Lew (Szmul) (ur. 1864 w Słonimie, zm. 30 grudnia 1942 w Łodzi) – księgowy, działacz społeczny i oświatowy w Łodzi, ofiara Holocaustu.
Biogram Urodził się w Słonimie, syn Mosze Mordechaja Jeruchamesa, uważanego za jednego z intelektualnych przywódców lokalnej społeczności żydowskiej. Około 1900 r. przybył do Łodzi. Działał w kilku organizacjach syjonistycznych: organizacji „Chowewei Syjon” (Miłośnicy Syjonu), współdziałając z jednym z założycieli Żydowskiego Towarzystwa Terytorialno-Syjonistycznego, znanym kaznodzieją Izraelem Jelskim. W 1902 r., wraz z Józefem Urysonem i Akibą Wajsem, założył Stowarzyszenie „Oheljakob”, które przez wiele lat odgrywało znaczącą rolę w upowszechnianiu języka i literatury hebrajskiej. Stowarzyszenia: „Haibri Hacair”, „Chocwaj-Sfas-Eiwer” (miłośnicy języka hebrajskiego) i „Sfat ewer”, w których był prezesem lub członkiem zarządu służyły podobnym celom. Był współzałożycielem Gimnazjum Hebrajskiego „Jabne” w Łodzi przy ul. Cegielnianej (obecnie ul. Stefana Jaracza) 75. Był członkiem Komisji Rewizyjnej w 1919 i 1920. Wchodził w skład zarządu Łódzkiego Komitetu Syjonistycznego, mieszczącego się przy ul. Cegielnianej 4 (obecnie ul. Stefana Jaracza), zaś pod koniec lat 30. XX w.