Wzrost napięcia na Półwyspie Bałkańskim spowodował interwencyjny zakup przez Grecję w tym samym roku czterech silnych niszczycieli typu Aetos (budowanych oryginalnie dla Argentyny) oraz dwóch niszczycieli od marynarki niemieckiej („Keravnos” i „Nea Genea”). Pierwszym poważniejszym konfliktem, w którym wzięła aktywny udział grecka flota, była I wojna bałkańska 1912–1913. Dochodziło w jej toku do walk z marynarką osmańską, m.in. koło przylądka Elli i koło wyspy Lemnos. W jej trakcie okręt podwodny „Delfin” wykonał pierwszy w świecie atak torpedowy z okrętu podwodnego (nieudany).
W 1913 roku do służby weszło sześć torpedowców zbudowanych w Niemczech. W 1912 roku Grecja zamówiła w Niemczech nowoczesny pancernik (superdrednot), ale nie został ukończony z powodu wybuchu wojny światowej, podobnie jak drugi zamówiony następnie we Francji. Z tego powodu Grecja nie otrzymała też dwóch krążowników i czterech niszczycieli budowanych w Wielkiej Brytanii i dwóch okrętów podwodnych budowanych we Francji. Zamiast tego Grecja zakupiła u progu wojny światowej w czerwcu 1914 roku dwa przestarzałe, ale nadal wartościowe przeddrednoty w USA („Kilkis” i „Limnos”) i mały krążownik „Elli” (budowany dla Chin).