W systemie islandzkim za przestrzeń publiczną rozumie się jedynie obszary pod gołym niebem, tymczasem w wielu innych krajach za taką może zostać uznane pomieszczenie zamknięte.
W niektórych państwach Europy prawo do wykorzystywania utworu zależnego ograniczone jest do użytku niekomercyjnego (m.in. w Słowenii, Bułgarii, na Islandii). Inne systemy prawne, jak na przykład fiński, nie czynią takiego wymogu, ale wymagają, by wykorzystane dzieło nie było głównym tematem fotografii czy nagrania, a jedynie tłem.
Wolność panoramy w Polsce W Polsce wolność panoramy została ujęta w art. 33 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych jako jedna z postaci dozwolonego użytku publicznego. Obejmuje ona utwory wystawione na stałe na ogólnie dostępnych drogach, ulicach, placach lub w ogrodachUstawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych ()..
Wolność panoramy obejmuje głównie – oprócz wymienionych w dyrektywie 2001/29/WE utworów architektonicznych i rzeźb – także inne utwory plastyczne, fotograficzne, twórcze kompozycje oświetleniowe i roślinne;