Dla drugiego przypadku na początku krystalizacji wydzielają się kryształy roztworu stałego β. Przy temperaturze eutektycznej faza β charakteryzuje się największą rozpuszczalnością składnika A, a nie skrystalizowana jeszcze ciecz ma skład eutektyczny. Ta pozostała ciecz ulega przemianie eutektycznej w mieszaninę faz α i β. Otrzymuje się strukturę dużych kryształów fazy β i otaczającą ją eutektykę drobnych kryształów α i β.
Zakres eutektyczny W praktyce przy uzyskiwaniu eutektyk stosuje się duże prędkości chłodzenia. Oznacza to, iż wzrost eutektyk odbywa się w warunkach odbiegających od równowagi. Wzrost prędkości chłodzenia powoduje zmianę mikrostruktury, którą uzyskuje się na końcu krystalizacji. Zakres temperatur i składów, w którym po krzepnięciu uzyskuje się całkowicie eutektyczną strukturę nazwano zakresem eutektycznym. W przypadku podejścia termodynamicznego faza ciekła mieszcząca się w zakresie pomiędzy ekstrapolowanymi liniami likwidus jest niestabilna w odniesieniu do fazy α i β. W tym zakresie przechłodzona ciecz może rozpaść się na mieszaninę dwóch faz stałych.