Z kolei w nocy z 19 na 20 września w hol łączący X7 ze „Stubbornem” zaplątała się lina dryfującej miny kotwicznej, którą zauważył, odplątał i w końcu odepchnął w morze dowódca załogi bojowej, porucznik Godfrey Place.
Rankiem 20 września cztery pozostałe miniaturowe okręty podwodne zostały obsadzone przez załogi bojowe, po czym wyruszyły samodzielnie w głąb fiordu Alta, gdzie stacjonowały wyznaczone im cele. X5 (porucznik Henty Henty-Creer, podporucznik T.J. Nelson, midszypmen D.J. Malcolm oraz mechanik J.J. Mortiboys), X6 (porucznik Donald Cameron, podporucznik John Lorimer, podporucznik nurek Robert H. Kendall oraz mechanik E. Goddard) i X7 (porucznik Godfrey Place, podporucznik L.B. Whittam, podporucznik nurek Robert Aitken oraz mechanik M. Whitley) miały zaatakować „Tirpitza”, X10 (porucznik Kenneth R. Hudspeth, podporucznik Bruce E. Enzer, podporucznik nurek Geoffrey Harding oraz mechanik L. Tilley) natomiast „Scharnhorsta”.