Jeden z oddziałów żeńskich, liczący 137 kobiet-żołnierzy, uczestniczył w obronie Pałacu Zimowego w Piotrogrodzie przed szturmem bolszewików w czasie rewolucji październikowej, ale poddał się bez walki.
Wiosną 1918 roku przez Władywostok wyjechała do USA, a następnie Wielkiej Brytanii, gdzie m.in. podczas spotkań z prezydentem Wilsonem i królem Jerzym V zabiegała o wsparcie w walce przeciwko bolszewikom. Powróciła do Rosji wraz z wojskami interwencyjnymi w sierpniu 1918 roku. Następnie przebywała na Syberii przy armii admirała Aleksandra Kołczaka.
7 stycznia 1920 roku została aresztowana przez Czeka. Prawdopodobnie została rozstrzelana przez bolszewików 16 maja 1920 roku, w KrasnojarskuKobiety przeciw rewolucji (1) [dostęp 2019-09-21]Kobiety przeciw rewolucji (2) [dostęp 2019-09-21]Gdzie chłop nie chce… [dostęp 2019-09-21].
Inną wersję podaje biograf S. Drokow, twierdząc, że z Krasnojarska wywiózł ją do Harbinu Żyd Izaak Lewin, który został później jej mężemS.W. Drokow, Мария Бочкарева: краткий биографический очерк русского воина, [w:] Русский исторический сборник, tom 2, Moskwa 2010, s. 195..
Formalnie zrehabilitowana w 1992 roku.
Przypisy
Bibliografia Swietłana Aleksijewicz – Wojna nie ma w sobie nic z kobiety.