W 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. W 1921 roku pełnił służbę w Departamencie V Ministerstwa Spraw Wojskowych, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 2 pułk Strzelców Podhalańskich. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 48. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia. Jego oddziałem macierzystym był wówczas Okręgowy Zakład Uzbrojenia Nr 1. W 1923 roku pełnił służbę w Okręgowym Zakładzie Uzbrojenia Nr 1. Od 1924 roku pełnił służbę Szkole Broni Chemicznej, a później Szkole Gazowej, pozostając oficerem nadetatowym Okręgowego Zakładu Uzbrojenia Nr 1. Od 1933 roku pełnił służbę w Oddziale II Sztabu Generalnego. 25 listopada 1938 został ranny w walce z armią czechosłowacką w rejonie Czadcy. Był wówczas oficerem sztabu Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Śląsk”. W marcu 1939 roku zajmował stanowisko kierownika referatu zaopatrzenia w Wydziale I Organizacyjnym. W tym samym stopniu i starszeństwie zajmował 29. lokatę w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna.
Był pierwszym inspektorem głównym obrony przeciwgazowej Zarządu Głównego Ligę Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej.
W czasie II wojny światowej działał w konspiracji.