AIM-4 Falcon – pierwszy amerykański, przeciwlotniczy, kierowany pocisk rakietowy powietrze–powietrze, który wszedł do służby operacyjnej.
Historia thumb|left|250px|AAM-A-2/GAR-1/AIM-4 thumb|left|250px|AIM-4D pod kadłubem F-102 Prace nad nowym, naddźwiękowym pociskiem rakietowym typu powietrze-powietrze w ramach projektu oznaczonego kryptonimem MX-904 rozpoczęły się w firmie Hughes Aircraft w 1947 roku. Program wyewoluował z wcześniejszego o rok programu MX-798, którego celem była budowa pocisku rakietowego o tym samym przeznaczeniu, ale o poddźwiękowej prędkości. Nowa rakieta, początkowo oznaczona jako XF-98 Falcon, powstała w zespole kierowanym przez doktora Simona Ramo. Pocisk posiadał duże trójkątne skrzydła o skosie 82° zaopatrzone w płytowe stateczniki. W budowie rakiety zastosowano elementy wykonane z plastiku wzmocnionego włóknem szklanym. Udało się dzięki temu zmniejszyć masę pocisku. Naprowadzany półaktywnie, po oświetleniu wiązką radiolokacyjną celu przez nosiciela pocisku, odbite od niego promieniowanie padało na umieszczone po bokach kadłuba rakiety odbiorniki. Obliczając analogowo różnice w poziomie przechwyconego promieniowania przez poszczególne odbiorniki, określano kierunek w jakim znajdował się cel.