W wyborach do PE w 1999 CPNT odniosło największy sukces w swojej historii. Wynik 6,77% pozwolił uzyskać sześć mandatów w Parlamencie Europejskim. Posłowie partii przystąpili swoich członków do PE. Wówczas członkowie tej partii wchodzili w skład eurosceptycznej Grupy na rzecz Europy Demokracji i Różnorodności.
W wyborach prezydenckich w 2002 wziął udział przewodniczący CPNT, Jean Saint-Josse, uzyskując poparcie 4,23% wyborców (ok. 1,2 mln głosów).
W 2004 do Unii na rzecz Ruchu Ludowego odeszła Véronique Mathieu, posłanka do PE i sekretarz generalny partii. W tym samym roku CPNT utraciło całą swoją reprezentację w radach regionalnych oraz w Parlamencie Europejskim. Konsekwencją były liczne odejścia działaczy do UMP i Ruchu dla Francji.
W wyborach prezydenckich w 2007 kandydatem ugrupowania był Frédéric Nihous, otrzymał ok. 0,4 mln głosów (1,15%). Rok później został nowym przewodniczącym CPNT. W 2009 partia podpisała porozumienie z MPF celem wystawienia wspólnych list w wyborach do Parlamentu Europejskiego pod szyldem Libertasu. Później