ten sam tytuł z innym zapisem przydomka – rękopis Ms. Fr. 617 z Bibliothèque nationale de France (XV w.), zob. np. , [dostęp 2012-02-28]., także jako Miroir de Phebus des déduiz de la chasse des beste sauvaiges et des oyseaux de proye i Phebus des deduiz de la chasse des bestes sauuaiges et des oyseaux de proyeWydania dzieła z roku 1507 (Paryż), 1560 (Poitiers) i 1620 (Paryż), np. , [dostęp 2012-02-28]..
W polskiej literaturze przedmiotu tytuł utworu zwykle nie jest tłumaczony, jednak spotykany bywa w formie Księga łowówNp. albo Księga o łowach, rzadziej O polowaniuNp. ; wersja elektroniczna: Psy_pl – serwis dla miłośników psów – Archiwum – 2–2009 (209) – Pies dla ponuraka (pol.), [dostęp 2012-02-28]..
Autor Autorem traktatu jest Gaston de Foix, który prawdopodobnie w latach 1387-1389 podyktował treść utworu swoim pisarzom dworskim. Tworząc Livre de chasse, autor częściowo wzorował się na traktacie Livres du roy Modus et de la royne Ratio, którego autorstwo przypisywane jest Henriemu de Ferrières. Opierając się na dorobku poprzedników, Gaston de Foix twórczo go uzupełnił, wykorzystując swoją gruntowną wiedzę przyrodniczą i bogate doświadczenie łowieckie, zdobyte nie tylko we Francji, ale również m.in.