Znaczenie Kończył 255 lat wojen polsko-tureckich. Wszelkie próby wznowienia łupieskich najazdów przez Krym spotykały się z energicznymi przeciwdziałaniami władz Stambułu. Węgierscy protestanci, którzy wzięli udział w wojnie po stronie tureckiej, otrzymali amnestię od cesarza Leopolda I. Nie dotyczyła ona Imre Thököly’ego. Traktat złamał potęgę turecką, budzącą niepokój w Europie od XV wieku. Miejsce problemu „Jak obronić się przed Turcją?” zajął „jak Turcję rozebrać z posiadłości i się nimi podzielić?” Zapoczątkował w XVIII wieku przyjazne stosunki Rzeczypospolitej z Imperium Osmańskim w obliczu wzrostu potęgi Monarchii Habsburgów i Imperium Rosyjskiego, jako wspólnych sąsiadów (zwłaszcza od poselstwa Stanisława Chomentowskiego z lat 1712-1714 i finalnego traktatu z 22 kwietnia 1714 roku, który ostatecznie zatwierdził dobrosąsiedzkie stosunki między Rzecząpospolitą a Turcją)Tomasz Ciesielski, Rzeczpospolita a Imperium Osmańskie w drugiej dekadzie XVIII w. Polskie echa wojny z lat 1714–1718, „BRZESKI ROCZNIK ZAMKOWY”, R. 2, 2021, s. 109-130. Turcja próbowała przekreślić postanowienia traktatu w Karłowicach działaniami wojennymi: wojna rosyjsko-turecka (1710–1711) – Turcja odzyskała w traktacie pruckim Azow a Rosja zobowiązała się do zburzenia kilku twierdz (m.in.