za: Józef Szeliga-Bieliński, Stan nauk lekarskich za czasów Akademii medykochirurgicznej wileńskiej: bibliograficznie przedstawiony. Przyczynek do dziejów medycyny, Warszawa 1889, s. 731–732.. Absolwent warszawskiej Szkoły Realnej i warszawskiej Szkoły Junkrów Piechoty. W armii carskiej od 2 sierpnia 1883. Służył w Lejb-Gwardyjskim Sankt-Petersburskim Pułku (pierwotnie pułk nosił nazwę Sankt-Petersburskiego Pułku Grenadierskiego im. cesarza Fryderyka Wilhelma II). Trzynastokrotnie zdobywał I, II, bądź III Nagrodę Cesarską. Podporucznik od 1 września 1885. Porucznik od 1 września 1889. Sztabs-kapitan i dowódca kompanii od 5 kwietnia 1898. Kapitan od 6 maja 1900. Od 9 sierpnia ze starszeństwem od 6 grudnia 1908 w stopniu pułkownika. Odznaczony orderami św. Stanisława 3 kl. (1901) i 2 kl. (1910) oraz św. Anny 3 kl. (1907) i 2 kl. (1913)Stan służby i wykształcenie za: Список полковникам по старшинству, С-Пб. 1910, c. 1029 oraz С-Пб. 1913, c. 350. Od 9 marca 1916 dowódca 461. Zubcowskiego Pułku Piechoty. Od 1918 roku służył w I Korpusie Polskim w Rosji.