Józef Niemirycz herbu Klamry (ur. ok. 1740, zm. 18 czerwca 1802 w WarszawieKsięga metrykalna z lat 1774-1812 z parafii św. Andrzeja w Warszawie. Archiwum Archidiecezjalne w Warszawie, strona 464, akt zgonu z 18 czerwca 1802 roku) – podstoli stężycki w latach 1780–1793, cześnik stężycki w latach 1778–1780, poseł województwa sandomierskiego na Sejm Czteroletni w 1790.
Komornik graniczny wiślicki, był elektorem z województwa sandomierskiego Stanisława Augusta Poniatowskiego.
Był członkiem konfederacji radomskiej (1767)Aleksander Kraushar, Książę Repnin i Polska, t. I, Warszawa 1900, s. 390. 30 maja 1789 został komisarzem Sejmu Czteroletniego z powiatu radomskiego województwa sandomierskiego do szacowania intrat dóbr ziemskich. Figurował na liście posłów i senatorów posła rosyjskiego Jakowa Bułhakowa w 1792, która zawierała zestawienie osób, na które Rosjanie mogą liczyć przy rekonfederacji i obaleniu dzieła 3 majaŁukasz Kądziela, Między zdradą a służbą Rzeczypospolitej. Fryderyk Moszyński w latach 1792-1793, Warszawa 1993, s. 46, Сборник Русского исторического общества, t. 47,Petersburg 1885, s. 272.. W 1790 był członkiem Komisji Porządkowej Cywilno-Wojskowej dla powiatu radomskiego województwa sandomierskiego. Był konsyliarzem województwa sandomierskiego w konfederacji targowickiej.