W 1968 roku uzyskał stopień naukowy doktora w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Katowicach, po czym został wykładowcą w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Opolu. Po habilitacji w 1982 roku wrócił do macierzystej uczelni (opolskiej WSP). W 1985 roku wyjechał do Algierii. Prowadził tam zajęcia z matematyki w Instytucie Elektroniki i Mechaniki Uniwersytetu w Blidzie. W 1989 roku po transformacji ustrojowej do Polski wrócił do kraju i rok później objął funkcję prorektora opolskiej WSP ds. nauki i współpracy z zagranicą, którą pełnił do 1993 roku. W 1997 roku otrzymał tytuł profesora.
Zajmował także kierownicze stanowiska na WSI w Opolu. Ponadto wykładał na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Częstochowie.
Dorobek naukowy Jest współtwórcą nowej dziedziny w logice – teorii odrzucania wyrażeń. Jest autorem ponad 100 artykułów naukowych, w tym 5 skryptów oraz 4 monografii. Do jego najważniejszych publikacji należąOpracowano na podstawie katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie.: Matematyka (logika, algebra, geometria), wyd. WSI, Opole 1978.
Przypisy
Bibliografia
Stanisław Nicieja, Alma Mater Opoliensis, ludzie, fakty, wydarzenia, wyd.