15 listopada 1920 roku zakończył służbę w 16 eskadrze wywiadowczej.
Od 1921 roku pełnił służbę w Szkole Lotniczej w Bydgoszczy, a jego oddziałem macierzystym był 1 pułk lotniczy w Warszawie. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 61. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. 11 listopada 1922 roku został oddelegowany do Wyższej Szkoły Lotników. 23 lutego 1923 roku został przeniesiony do 3 pułku lotniczego w Poznaniu-Ławicy. Zamieszkał na pobliskim osiedlu przeznaczonym dla kadry pułku wraz z żoną Anielą oraz dziećmi Tadeuszem i Urszulą. 3 maja 1926 roku został awansowany na kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 roku i 29. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. W 1927 roku na samolocie Potez XV wykonał loty nocne, posługując się przy lądowaniu projektorami umieszczonymi pod skrzydłami płatowca. Około 1932 roku został ciężko ranny w wypadku lotniczym. Jego żona Aniela zachowała ocalałą połowę śmigła z rozbitego samolotu. Pamiątka ta przechowywana w rodzinnych zbiorach, w dniu 13 marca 2025 r. została przekazana w drodze nieodpłatnej darowizny do Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie. Z dniem 29 lutego 1932 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Wraz z rodziną przeprowadził się do Warszawy.