W 1947 r. Klub Słowackich Turystów i Narciarzy osiągnął porozumienie z Klubem Czeskich Turystów, co do utworzenia Klubu Czechosłowackich Turystów. Jako oficjalne powody podawano wspólne działania na rzecz rozwoju turystyki. Wydaje się jednak, że KSTL tym ruchem chciał jednocześnie zapewnić dowód, że popiera centralizacje organizacji turystycznych. Zabieg ten nie powiódł się jednak, bowiem we wrześniu 1947 r. Izba Komisarzy uznała Sokol za jedyną i pełnoprawną organizację sportową na Słowacji. Decyzję tę potwierdziła później ustawa nr 187/49 z 14 lipca 1949 r. o państwowej trosce o telewizję i sport – jedyną organizacją sportową dopuszczoną na jej mocy do działania był właśnie Zjednoczony Związek Wychowania Fizycznego Sokol.
Na 24 i 25 września 1949 r. zwołano do Bratysławy ostatni zjazd Klubu. Komitet Wykonawczy Sokola zastrzegł sobie prawo ułożenia tekstu zaproszenia i wglądu w listę delegatów. Znajdując się pod polityczną presją, kierownictwo KSTL przedstawiło swoje stanowisko, w którym stwierdziło, że w pełni respektuje decyzję Sokola co do fuzji z Klubem, czy też raczej włączenia Klubu do Sokola. W tekście oświadczenia znalazło się także sformułowanie, że kierownictwo uznaje takie rozwiązanie za „jedyne możliwe i właściwe”.