Obie linie początkowo miały prześwit toru 750 mm, a bocznicę gryfickiej cukrowni wyposażono w splot 3-szynowy 750/1435 mm.. W 1897 roku linia wąskotorowa w Gryficach uzyskała połączenie ze stacją normalnotorową. W 1898 roku podwyższono prędkość pociągów z 20 do 25 km/h. W ramach dalszego rozwoju zdecydowano zbudować linię z Gryfic przez Popiele do Golczewa (Gülzow), a docelowo do portu w Stepnicy. Trasę do Golczewa oddano do użytku w listopadzie 1900 roku. Szybko rosnące przewozy spowodowały, że zdecydowano zwiększyć szerokość toru, co pozwalało na zwiększenie ładowności taboru. W styczniu 1901 roku zdecydowano o budowie nowych linii o szerokości toru 1000 mm, a także o przekuciu toru z 750 na 1000 mm na istniejących odcinkach. Na odcinku Popiele – Gryfice Wąsk. przy okazji zmieniono nieco jego przebieg. W ciągu 1901 roku zakończono przekuwanie torów na odcinkach Gryfice – Niechorze Wlk. oraz Gryfice – Dargosław. Dzięki temu zwiększono prędkość pociągów z 25 do 30 km/h.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nadmorska Kolej Wąskotorowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.