Przewodniczącym komisji został Bhimrao Ramji Ambedkar. Projekt konstytucji został ukończony i przedstawiony Zgromadzeniu Ustawodawczemu 4 listopada 1947 roku. Zgromadzenie obradowało w czasie publicznych sesji nad projektem przez 166 dni, a wliczając czas między sesjami dyskusje trwały przez dwa lata, 11 miesięcy i 17 dni. Ostatecznie 308 członków Zgromadzenia podpisało dwie odręczne kopie dokumentu (jeden w języku hindi, a drugi w angielskim) 24 stycznia 1950 roku, po licznych naradach i pewnych korektach. Dwa dni później, tj. 26 stycznia 1950 roku, konstytucja weszła w życie na terenie całego kraju. Tego dnia też Rajendra Prasad rozpoczął swoją pierwszą kadencję jako pierwszy prezydent Indii, a Zgromadzenie Ustawodawcze stało się parlamentem Indii na mocy przepisów przejściowych nowej konstytucji. W przeddzień Dnia Republiki prezydent przemawia do narodu.
25 listopada 1949 roku, w trakcie swojej finalnej przemowy do Zgromadzenia Ustawodawczego, dr Ambedkara zwrócił uwagę na szanse i zagrożenia wynikające z życia w Indiach po 26 stycznia 1950 roku: