Jest to niemal dokładna kopia stanowiska startowego z Kazachstanu – łącznie z linią kolejową łączącą hangar montażu rakiety ze stanowiskiem, które znajduje się w centrum strefy bezpieczeństwa przeznaczonej dla rosyjskich techników.
Kompleks składa się z: Wyrzutni, na której jest umieszczana rakieta Hali montażowej rakiety, połączonej z wyrzutnią torowiskiem Ruchomej wieży serwisowej, która pozwala na instalację ładunku na rakiecie w pozycji pionowej, a nie poziomej jak w kosmodromach rosyjskich.
Ramiona wyrzutni przytrzymujące rakietę w fazie odliczania są w przeciwieństwie do rosyjskich odpowiedników unieruchomione, a nie rozłożone na obrotowej podstawie. Sojuz ST (w przeciwieństwie do innych rakiet pochodzących od pocisku R7 Semiorka) potrafił sam ustawić azymut startu. mały|270x270px|Pierwszy start Start był kilkakrotnie przesuwany, pierwotnie planowano go na 2009. Pierwszy start z ELS nastąpił 21 października 2011. Na pokładzie rakiety znajdowały się dwa próbne satelity systemu nawigacyjnego Galileo.