W 1932 pracował krótko w ZSRR, po czym wrócił do Berlina. Miesiąc po przejęciu władzy przez nazistów w 1933 wyemigrował – wpierw do Szwajcarii, potem do Japonii, a ostatecznie do Turcji.
Młodszym bratem Brunona Tauta był Max Taut, również znany architekt.
Główne dzieła
pawilon wystawowy „Träger-Verkaufs-Kontor Berlin GmbH” w Berlinie, 1910 dom przy Kottbusser Damm 90 w Berlinie, 1910 osiedle Falkenberg w Berlinie, 1913–1915 szklany pawilon na wystawie Werkbundu w Kolonii, 1914 projekt korony miasta, 1917 projekty architektury alpejskiej, 1917–1918 hala im. Hermanna Gieselera w Magdeburgu, 1921–1922 projekt konkursowy na budynek redakcji Chicago Tribune Tower, 1922 osiedle Britz w Berlinie (tzw. Hufeisensiedlung-Osiedle Podkowa), 1925–1927 dom własny w Berlinie-Marzahn, 1926 osiedle Onkels Tom Hütte (Chata wuja Toma) w Berlinie-Zehlendorfie, 1926–1932 dom własny w Dahlewitz koło Berlin, 1926–1927 dom na wystawie na Weißenhofie w Stuttgarcie, 1927 domy przy Grellstraße w Berlinie-Prenzlauer Bergu, 1927–1928 osiedle im.