Po powrocie do kraju w końcu 1917 był urzędnikiem samorządowym i państwowym w Urzędzie Pośrednictwa Pracy Ministerstwa Pracy. Od grudnia 1918 działał w KPP. 1918/1919 brał udział w pracach Rady Delegatów Robotniczych miasta Warszawy. W 1919 za działalność komunistyczną został zwolniony z pracy i aresztowany. 1919–1920 był sekretarzem generalnym Związku Robotniczych Spółdzielni Spożywców. 1922–1927 kierownik działu maszyn w Głównym Urzędzie Statystycznym. 1927–1939 dyrektor Towarzystwa Kolonizacyjnego. Członek zarządu spółdzielni „Książka”, zarządu Muzeum Społecznego i działacz Instytutu Gospodarstwa Społecznego. Równocześnie pracował dla Wydziału Zawodowego i Wydziału Rolnego Komitetu Centralnego KPP i dla sejmowej Komunistycznej Frakcji Poselskiej, przygotowując materiały naukowe. Współzałożyciel polskiego oddziału Międzynarodowego Instytutu Chłopskiego w Moskwie. Podczas okupacji był administratorem domu mieszkalnego w Warszawie.