Marian Pióro (ur. 1925 w Zbywaczówce, zm. 15 lutego 2011 w Wadowicach) – żołnierz Armii Krajowej i partyzantki antykomunistycznej, działacz społeczny.
Życiorys Urodził się we wsi Zbywaczówka w 1925 roku. W latach 1943–1945 był żołnierzem Armii Krajowej w okręgu „Barwałd” dowodzonym przez kpt. Feliksa Kwarciaka. Pióro był zaangażowany w ratowanie życia wielu uciekinierom z niemieckich obozów jenieckich i koncentracyjnych. Jego grupa organizowała przerzuty więźniów i przesiedleńców przez rzekę Skawę w Wadowicach. Był też zaangażowany w ratowanie Żydów z wadowickiego getta przed jego likwidacją.
Zakończenie II wojny światowej nie oznaczało zakończenia walki. Dla niego i jego przyjaciół nastąpiła tylko zamiana okupacji z hitlerowskiej na sowiecką. We wrześniu 1945 roku wszedł w skład tworzącego się niepodległościowego oddziału partyzanckiego Armii Polskiej w Kraju dowodzonego przez por. Mieczysława Wądolnego ps. „Granit” vel. „Mściciel”.
W latach 1945–1947 uczestniczył w wielu akcjach bojowych z bronią w ręku. Po rozbiciu oddziału w styczniu 1947 roku przez UB i śmierci dowódcy oddziału „Mściciela”, Pióro ukrywał się. Na podstawie tzw. amnestii i zgody kpt. Kwarciaka partyzanci ujawnili się w marcu 1947 roku.