Później wstąpił na Uniwersytet Kalifornijski w Los Angeles, by tam studiować muzykę, a potem na Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley. Studiował muzykę elektroniczną z , uczęszczał także na letnie kursy w Darmstadzie z Karlheinzem Stockhausenem. W czasie studiów zrezygnował z gry na saksofonie, by całkowicie skoncentrować się na komponowaniu. Źródłem inspiracji był dla niego Anton Webern, śpiewy gregoriańskie oraz muzyka różnych kultur, włącznie z klasyczną muzyką Indii i indonezyjskim gamelanem. Zainteresowania te oraz pragnienie nauczenia się rozpoznawania interwałów na słuch doprowadziły go na rozpoczęte w 1970 roku studia w Pandit Pran Nath (wśród studentów była jego żona oraz Terry Riley).
Wczesne dzieła Younga powstały na bazie dwunastotonowej techniki Arnolda Schőnberga (u którego studiował w Los Angeles), kilka z nich kompozytor później zniszczył. Gdy był w Darmstadzie poprzez Stockhausena odkrył Johna Cage’a wskutek czego zainteresował się teatralnymi elementami w muzyce. Pod wpływem muzyki niezachodniej, zaczął też włączać burdony do muzyki.