Jak w poematach Byrona potęguje tajemniczość, nie ujawniając faktów od razu (Hugona i jego wybrankę przedstawia dopiero w drugiej części), stosuje manierę pytań (Gdzież się więc podział? Niech powiedzą tonie) i wzorem ballad ujawnia narratora – widza opisywanych wypadków (Znam go! To kontur zakonu Krzyżaków / To młody Hugo). Juliusz Kleiner zauważa w tym młodzieńczym poemacie wiele potknięć warsztatowych i słabe jeszcze obrazowanie poetyckie.
Treść Poemat składa się z trzech części: Ucieczka, Rycerz sądów tajemnych i Zgon.
Młody Krzyżak nie opuszcza wraz ze wszystkimi kościoła, czeka do zmroku, aż pojawia się jego towarzysz, paź. Pod osłoną nocy wspólnie wyruszają na Litwę, mijają Niemen, Lidę i docierają do trockiego zamku, położonego nad jeziorem. Z ich rozmowy wywnioskować można, że rycerz ma coś na sumieniu, podejrzewa, że jego osobą interesuje się tajny sąd krzyżacki. Akcja drugiej i trzeciej części rozgrywa się na trockim zamku. Tajemniczym rycerzem okazuje się być Hugo, komtur krzyżacki. Uciekając od spodziewanej pułapki, wpadł w sidła sądu. W zamku już czeka na niego rycerz, który demaskuje pod przebraniem pazia Blankę, zbiegłą mniszkę zakochaną w Hugonie. Dla samego Hugona ogłasza karę śmierci, która ma zostać wykonana za godzinę. Hugo postanawia zbiec i ukryć się w pogańskich świątyniach.