W 1918 wszedł w skład Rady Stanu Królestwa Polskiego mianowanej przez Radę Regencyjną. W latach 1919–1935 sprawował mandat posła pierwotnie na Sejm Ustawodawczy, a następnie trzech kolejnych kadencji. Jako zwolennik idei Teodora Herzla był w Łodzi twórcą i przywódcą ruchu syjonistycznego – Łódzkiego Komitetu SyjonistycznegoMachejek Andrzej, red. nacz.; Żydzi łódzcy. Jews of Łódź, Łódź, Wydawnictwo Hamal 2004, s. 71. W 1919 i 1920 był jego prezesem. Był wiceprezesem Organizacji Syjonistycznej w Polsce i członkiem Komitetu Światowej Organizacji Syjonistycznej. W 1919 i 1920 był przewodniczącym Łódzkiego Żydowskiego Towarzystwa Muzycznego i Literackiego „Hazomir”. W 1920 był zastępcą prezesa Klubu Żydowskiego w Łodzi przy ul. Piotrkowskiej 23.

Cały czas mieszkał przy ul. Piotrkowskiej 35.

Po wybuchu wojny, pod koniec 1939 udało mu się wyjechać z okupowanej Polski przez Austrię do Szwajcarii. Stamtąd wyjechał do Palestyny, gdzie zmarł.

Zobacz też Żydzi w parlamencie II RP

Przypisy

Bibliografia

Parlament Rzeczypospolitej Polskiej 1919-1927 pod red.