Podczas wojny polsko-ukraińskiej 10 grudnia 1918 został aresztowany przez władze polskie i internowany w obozie w Baranowie SandomierskimAgnieszka Biedrzycka, Kalendarium Lwowa 1918–1939, wyd. Universitas, Kraków 2012, , s. 6.. W 1922 został członkiem Rady Naczelnej Organizacji Syjonistycznej i był prezesem OS we Lwowie. W latach 1922–1927 sprawował mandat senatora I kadencji z województwa stanisławowskiego, wybrany jednocześnie w województwie tarnopolskim. Członek prezydium Koła Żydowskiego w Sejmie i Senacie. Od 29 czerwca 1937 prezes zarządu Żydowskiej Gminy Wyznaniowej we LwowieAgnieszka Biedrzycka, Kalendarium Lwowa 1918–1939, Kraków 2012 wyd. Universitas, , s. 862..
Publikował w „Nowym Dzienniku”, „Chwili” i „Tageblatt”.
Po agresji ZSRR na Polskę aresztowany przez NKWD. Zginął podczas masakry, którą NKWD urządziło we lwowskich więzieniach w ostatnich dniach czerwca 1941 roku.
Autor broszur: Polacy wobec syjonizmu (1910), Na marginesie ugody polsko-żydowskiej (1917).
Zobacz też Żydzi w parlamencie II RP
Przypisy