jego chirotonia odbyła się 30 lipca tego samego roku. W 1922 przystąpił do Żywej Cerkwi. W ramach tego ruchu w lecie 1923 został mianowany arcybiskupem piotrogrodzkim. Brał udział w soborze Żywej Cerkwi w 1923. W październiku 1923 podjął rozmowy na rzecz przejścia razem ze swoimi parafiami do kanonicznego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, jednak ostatecznie przerwał je i w listopadzie 1923 przyjął tytuł metropolity piotrogrodzkiego w Żywej CerkwiW Cerkwi Rosyjskiej urząd metropolity piotrogrodzkiego wakował od czasu pokazowego procesu i egzekucji metropolity Beniamina (Kazanskiego) w lecie 1922.. Miesiąc później złożył akt pokutny i wrócił do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W latach 1924–1928 przebywał na zesłaniu.
19 maja 1928 otrzymał godność biskupa ołonieckiego i pietrozawodzkiego. Dwa lata później przeniesiony na katedrę tobolską. 7 stycznia 1937 otrzymał godność arcybiskupią. W tym samym roku został aresztowany, skazany na śmierć i rozstrzelany.
Uwagi
Bibliografia АРТЕМИЙ
Kategoria:Absolwenci Petersburskiej Akademii Duchownej Kategoria:Biskupi tobolscy Kategoria:Eparchia petersburska Kategoria:Biskupi pietrozawodzcy Kategoria:Rosyjskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Zmarli w 1937