Sprzyjający silny wiatr przeniósł ogień na sąsiednie budynki i z dymem poszło całkowicie 6 budynków mieszkalno-gospodarczych, a 6 budynków zostało częściowo uratowanych.
W akcji ratowniczej brała udział ludność wsi oraz żołnierze Armii Czerwonej, którzy w tym czasie stacjonowali na lotnisku w Krośnie. Akcja ratownicza prowadzona była przy pomocy prymitywnego sprzętu jak wiadra, garnki, łopaty, a i to w niewystarczającej ilości, przy równoczesnym braku wody. Toteż mimo ofiarnej pracy ludzi, ogień zniszczył wieloletnia pracę rolników. Doświadczeni klęską pożaru mieszkańcy wsi, a w szczególności Władysław Materowski, Andrzej Kisiołek i Józef Szubra, którzy zatrudnieni byli w Zakładowej Straży Pożarnej przy Krośnieńskich Zakładach Lniarskich wystąpili z inicjatywą zorganizowania Ochotniczej Straży Pożarnej w Świerzowej Polskiej.
OSP została w 1945 r. powołana do życia. Nie brakowało chętnych do wstąpienia do OSP, lecz brak odpowiedniego sprzętu był powodem, że OSP w pierwszych latach po II wojnie światowej nie przejawiała większej aktywności. W roku 1949 działalność OSP mocno się ożywiła.