dywizjon został przemianowany na Konny Pułk Czarnych Zaporożców. Nowym dowódcą został mianowany porucznikiem P. Diaczenko. Całą kampanię 1919 r. pułk wchodził w skład I Korpusu Zaporoskiego, a następnie Grupy Zaporoskiej. Wraz z 3 Pułkiem Konnym im. Koszowego Gordijenki utworzył 3 Samodzielną Brygadę Konną. Stał się 5 Konnym Pułkiem Czarnych Zaporożców. Wiosną 1919 r. liczył ponad 200 żołnierzy, mających 11 ciężkich karabinów maszynowych, 9 lekkich karabinów maszynowych i 1 działo. Na pocz. grudnia tego roku pułk brał udział w I Marszu Zimowym. Utworzono wówczas przy pułku sotnię płastuńską (pieszą) pod dowództwem chor. Płużnika. Na koniec Marszu liczebność pułku wzrosła do ponad 600 żołnierzy z 12 ciężkimi karabinami maszynowymi, 15 lekkimi karabinami maszynowymi i 2 działami. W 1920 r. pułk wchodził w skład Samodzielnej Dywizji Konnej, a następnie 1 Zaporoskiej Dywizji Strzeleckiej. W listopadzie tego roku pułk miał pięć sotni konnych (ok. 380 ludzi), sotnię karabinów maszynowych (12 ciężkich karabinów maszynowych), kureń artylerii (6 dział), kureń płastuński (ok. 400 ludzi), płastuńską sotnię karabinów maszynowych (8 ciężkich karabinów maszynowych), kompanię sanitarną i kompanię weterynaryjną.